Anioły spadają czasami z nieba :)
Dziś krzyżyków nie będzie. Dziś będzie o fantastycznej, niezwykle utalentowanej kobiecie. Prawdziwym Aniele, który tworzy cuda, cudeńka. Dziś będzie o naszej Xgalaktycznej Kasi i dziele jej rąk.
Ale od początku.
Dziś krzyżyków nie będzie. Dziś będzie o fantastycznej, niezwykle utalentowanej kobiecie. Prawdziwym Aniele, który tworzy cuda, cudeńka. Dziś będzie o naszej Xgalaktycznej Kasi i dziele jej rąk.
Ale od początku.
Nie wiem jak u Was, ale dziś we Wrocławiu była prawdziwie wiosenno-letnia pogoda. Na termometrze ponad 25 stopni, słoneczko świeciło, niebo prawie bez jednej chmurki, trawa zielona jak na wiosnę. Tylko nie wiedzieć czemu dookoła drzewa żółte się robią i liście gubią.
Postanowiłam przeprowadzić eksperyment naukowy. Rzetelnie się do niego przygotowałam. Przeprowadziłam trzy próby, które nie potwierdziły założonej tezy. W sumie to potwierdziły ją tylko częściowo. Wyciągnęłam wnioski z tego eksperymentu, ale o nich zapomniałam w swoim roztrzepaniu, jak to ja. Mogło się to bardzo źle skończyć. Na szczęście skończyło się dobrze.
Co prawda mój blog ma niecałe pół roku, opublikowałam dopiero 28 postów, nie mogę się pochwalić 500 komentarzami, nie ma żadnej okrągłej rocznicy, niby nie ma co świętować, ale co mi tam. Winter is coming ani się obejrzymy, będą Mikołajki.
Nie mam weny coś ostatnio. Wzięła i sobie poszła w pierony. Nie chce mi się nic. Jakby mi się tak chciało, jak mi się nie chce, to pewnie dałabym radę i drugie koło wynaleźć. A tak nic.
Marazm.
Bryndza.