czyli Choinka 2019 9/12
Nie tak to miało wyglądać. Nie taki był plan.
Miał być ocean, palmy, szeroka plaża, błękitne niebo.
I miał być On.
Nie tak to miało wyglądać. Nie taki był plan.
Miał być ocean, palmy, szeroka plaża, błękitne niebo.
I miał być On.
O Pokemonach (tfu) miałam napisać już dawno temu.
Tym razem ciotka, czyli ja dała radę wywiązać się ze złożonej obietnicy na czas. Zanim rozbrzmiał pierwszy dzwonek obwieszczający początek roku szkolnego obiecane okładki na zeszyty były już u swoich nowych właścicieli.
Krakałam ostatnio, że nie zdążę kiedyś się wyrobić w terminie, krakałam i wykrakałam.
Chrupnęło, łupnęło i skończyło się rumakowanie.
Strzeliło mi coś w krzyżach i plan na dokończenie dziś niedokończonego projektu legł był w gruzach.
A dziś przecieczcież deadline, trzeba żabkę w zabawie u Kasi nakarmić.
Świat się kończy, normalnie świat się kończy. Kochanieńki ostatnio zapytał sam z siebie: czemu nie piszesz nic o żołnierzyku, tylko coś wyszywasz?
Zawsze się wściekał, jak za długo siedziałam nad kompem, nad blogiem, a teraz sam dla odmiany mnie do tego zachęca.
Jak nic świat się kończy :)
O mały włos z niedźwiedziej czapy, a bym nie zdążyła.
Jeszcze mam zadyszkę, jeszcze pot cieknie mi po tyłku, a ręce się trzęsą.
Więcej będzie kiedyś. Wkrótce.
Muszę ochłonąć, myśli pozbierać.